కార్తీక పురాణం 22వ రోజు
Karthika Puranam Day 22
సుశీలుని మాటపై పురంజయుడు కార్తీక విష్ణుపూజ చేసి యుద్ధంలో కాంభోజుని ఓడించడం; విష్ణుభక్తి, కార్తీక వ్రత వైభవం.
అత్రిమునీంద్రుఁ డగస్త్యమునితో నిట్లనియె. మునీంద్రా! పురంజయుఁడు తనపురోహితుఁ డగు సుశీలునిమాట విని కార్తికమాసమున విష్ణువు నాలయంబునకేగి, విష్ణువున కావాహనాదిపూజలుచేసి, పుష్పఫలాదులతో నర్చించి ప్రదక్షిణనమస్కారములు గావించి, గోవిందదర్శనము చేసినవాఁడై, కార్తికపూర్ణిమరాత్రి గడచి తెల్లవాఱఁగనే, రథ మెక్కి, యుద్ధ సాధనములగు ధనుర్బాణములను గైకొని, కంఠమునఁ దులసీమాలను దాల్చి కవచమును ధరించి, కిరీటము పెట్టుకొని జయప్రదం బగు యుద్ధప్రయాణము నొనర్చెను. పురంజయుఁడు పురంబు వెలుపట సింహనాదంబు సేయఁగా, శత్రు రాజు లందఱు దాని విని పటమంటపములుబాసి బాణవర్షమును గురిపించుచు సింహనాదంబులు సేయుచు, గర్వముతో నాపురంజయునిబలంబుపైఁ గవిసిరి. తర్వాత నాయుభయపక్షసైనికు లొండోరులపైఁ బిడుగువంటి బాణములను, ఖడ్గములను నేయుచు ఐరావతంబుల ధిక్కరించు నేనుఁగులమీఁదను, ఆకాశమున సైతము పోవఁగల గుఱ్ఱములమీఁదను, వేగముగఁ బోవు రథములమీఁదను బోవుచు ఘోరయుద్ధము గావించిరి. ఇవ్విధంబున నుభయపక్షములవారికిఁ జూపఱకు గగుర్పాటొదవించుఘోరయుద్ధము జరిగెను. ఆయుద్ధమున యుద్ధగర్వితులగు కాంభోజాదులచతురంగసైన్యములు బాణతూణీరాదియుద్ధసాధనములను పోఁగొట్టికొని కవచములు చిల్లులువడ దేహములయందును, పాదములయందును, శిరంబులను బాణములు నాఁట పురంజయభటులనుగాంచి రక్షింపుఁడు రక్షింపుఁడని పలుకుచు నలుదెసలకుఁ బాఱఁజూచిరి. కాంభోజుఁడును తనసేనచీకాకుపడుటయుఁ దనపరాజయమును, పురంజయునిజయమును గాంచి, హతశేషులగు సైనికులతోఁ గడువడిగఁ బరుగిడనారంభించెను. ఇట్లు పరువిడి కాంభోజుఁడు యుద్ధమున నవమాన మొంది తనపురంబు చేరెను. పురంజయుఁడు జయలక్ష్మిని జేపట్టి సకలమును స్వవశ మొనర్చికొని నిజనగరంబు నొందెను. అగస్త్యమునీంద్రా, జగన్నాథుఁ డనుకూలుఁడై యుండ శత్రుఁడు మిత్రుఁ డగును. అధర్మము ధర్మ మగును. అతఁడు విపరీతుఁడై యుండిన నంతయు విపరీత మగును. మానవుఁడు కార్తికవ్రతమునుజేయుచుఁ గష్టముల నివారింపఁగల శరణాగతరక్షకుఁ డగు విష్ణువును శరణుపొంది, సకలాపదలనుండి తప్పించికొని సుఖమునొందును. విష్ణుభక్తుఁడు లోకంబున దుర్లభమగువాని నెల్లఁ దప్పక పొందును. అందును కార్తికవ్రతమువలన మనకు దొరకనిది యేదియు లేదని యెంచెదను. అంతియకాక కలియుగంబున కార్తికవ్రతమం దెవ్వరు నిష్ఠ గలవారో వారిని బరిశుద్ధు లగు విష్ణుభక్తులనుగ ధర్మవేత్త లెఱుఁగవలయును. విష్ణుభక్తులై కార్తికవ్రతము నెఱింగినవారు శూద్రులయినను నుత్తమవైష్ణవులనుగ నెంచవలయును. కుంభజా, ఇతరులు బ్రాహ్మణులయినను వైష్ణవులు గారు. వారు వేదాధ్యయనము చేసినవారయినను శూద్రతుల్యులే. కార్తికవ్రతపరుఁడేవేదాధ్యయనపరుఁడు. అతఁడే వైష్ణవోత్తముఁడు. అతనియందే విష్ణువు సన్నిహితుఁడై యుండును. ఘోరసంసారమునుదాఁట నిచ్ఛగలవాఁ డెవ్వఁడైనను విష్ణువునందు భక్తి నుంపవలయును. విష్ణుభక్తియే వాని సంసారసాగరమునుండి తరింపఁజేయును. అగస్త్యమునీ, విష్ణుభక్తిపరాక్రమము నేమని వర్ణింతును. పరాశరుఁడు వసిష్ఠుఁడు మొదలగు మహర్షులును అంబరీషాదు లగు రాజర్షులును, సగరాదు లగు రాజులును హరిభక్తినే ముఖ్యముగ నవలంబించి యుత్తమగతిని బొందిరి. కార్తికవ్రతనిష్ఠుఁ డగు విప్రుఁడు విష్ణువునందలి భక్తిచే నన్నివ్రతములను నొనర్చినవాఁడగును. పరాధీనుఁ డేని, స్వతంత్రుఁడేని, విష్ణుపూజానిరతుఁడు గావలయును.
నేటి తెలుగులో అత్రి మునీంద్రుడు అగస్త్య మునితో ఇలా అన్నాడు. “మునీంద్రా! పురంజయుడు తన పురోహితుడైన సుశీలుడి మాట విని కార్తీక మాసంలో విష్ణువు ఆలయానికి వెళ్ళాడు. అక్కడ విష్ణువుకు ఆవాహనాది పూజలు (దేవుడిని ఆహ్వానించడం మొదలైన పూజలు) చేసి, పూలు, పండ్లు మొదలైనవాటితో అర్చించి, ప్రదక్షిణ నమస్కారాలు చేసి గోవింద దర్శనం చేసుకున్నాడు. కార్తీక పూర్ణిమ రాత్రి గడిచి తెల్లవారగానే రథం ఎక్కి, యుద్ధ సాధనాలైన ధనుర్బాణాలను తీసుకుని, మెడలో తులసి మాలను ధరించి, కవచం వేసుకుని, కిరీటం పెట్టుకుని జయప్రదమైన యుద్ధ ప్రయాణం చేశాడు. పురంజయుడు నగరం వెలుపల సింహనాదం చేయగా, శత్రు రాజులందరూ అది విని గుడారాలను విడిచిపెట్టి, బాణాల వర్షం కురిపిస్తూ, సింహనాదాలు చేస్తూ, గర్వంతో ఆ పురంజయుడి సైన్యంపై విరుచుకుపడ్డారు. ఆ తర్వాత ఆ రెండు పక్షాల సైనికులు ఒకరిపై ఒకరు పిడుగుల వంటి బాణాలను, ఖడ్గాలను ప్రయోగిస్తూ, ఐరావతాలను తలదన్నే ఏనుగుల మీద, ఆకాశంలో సైతం వెళ్ళగల గుర్రాల మీద, వేగంగా వెళ్ళే రథాల మీద వెళ్తూ ఘోర యుద్ధం చేశారు. ఈ విధంగా ఆ రెండు పక్షాల వారికి, చూసేవారికి గగుర్పాటు కలిగించే ఘోర యుద్ధం జరిగింది. ఆ యుద్ధంలో యుద్ధ గర్వంతో ఉన్న కాంభోజుడు మొదలైనవారి చతురంగ సైన్యాలు బాణాలు, అమ్ములపొదులు మొదలైన యుద్ధ సాధనాలను పోగొట్టుకున్నాయి. కవచాలకు చిల్లులు పడి, శరీరాలలో, పాదాలలో, తలలలో బాణాలు నాటుకోగా, ఆ సైనికులు పురంజయుడి భటులను చూసి ‘రక్షించండి, రక్షించండి’ అని అంటూ నలువైపులా పారిపోవడానికి చూశారు. కాంభోజుడు కూడా తన సైన్యం చీకాకుపడటం, తన ఓటమిని, పురంజయుడి విజయాన్ని చూసి, చావగా మిగిలిన సైనికులతో కలిసి చాలా వేగంగా పరుగెత్తడం మొదలుపెట్టాడు. ఇలా పరుగెత్తి కాంభోజుడు యుద్ధంలో అవమానం పొంది తన నగరానికి చేరుకున్నాడు. పురంజయుడు జయలక్ష్మిని చేపట్టి, సమస్తాన్నీ తన ఆధీనంలోకి తెచ్చుకుని తన నగరానికి చేరుకున్నాడు. అగస్త్య మునీంద్రా! జగన్నాథుడు అనుకూలంగా ఉంటే శత్రువు మిత్రుడవుతాడు. అధర్మం ధర్మమవుతుంది. ఆయన విపరీతంగా ఉంటే అంతా విపరీతమవుతుంది. మానవుడు కార్తీక వ్రతాన్ని చేస్తూ, కష్టాలను పోగొట్టగల శరణాగత రక్షకుడైన విష్ణువును శరణు పొంది, అన్ని ఆపదల నుండి తప్పించుకుని సుఖాన్ని పొందుతాడు. విష్ణుభక్తుడు లోకంలో దుర్లభమైనవాటినన్నిటినీ తప్పక పొందుతాడు. అందులోనూ కార్తీక వ్రతం వల్ల మనకు దొరకనిది ఏదీ లేదని భావిస్తాను. అంతేకాక, కలియుగంలో కార్తీక వ్రతంలో ఎవరు నిష్ఠ కలవారో వారిని పరిశుద్ధులైన విష్ణుభక్తులుగా ధర్మవేత్తలు గుర్తించాలి. విష్ణుభక్తులై కార్తీక వ్రతాన్ని తెలిసినవారు శూద్రులైనా సరే ఉత్తమ వైష్ణవులుగా భావించాలి. కుంభజా! ఇతరులు బ్రాహ్మణులైనా వైష్ణవులు కారు. వారు వేదాధ్యయనం చేసినవారైనా శూద్రులతో సమానులే. కార్తీక వ్రతాన్ని ఆచరించేవాడే వేదాధ్యయనం చేసేవాడు. అతడే వైష్ణవోత్తముడు. అతడిలోనే విష్ణువు సన్నిహితంగా ఉంటాడు. ఘోరమైన సంసారాన్ని దాటాలని కోరిక ఉన్నవాడు ఎవరైనా విష్ణువుపై భక్తి ఉంచాలి. విష్ణుభక్తే అతడిని సంసార సాగరం నుండి తరింపజేస్తుంది. అగస్త్య మునీ! విష్ణుభక్తి పరాక్రమాన్ని ఏమని వర్ణించను? పరాశరుడు, వసిష్ఠుడు మొదలైన మహర్షులు, అంబరీషుడు మొదలైన రాజర్షులు, సగరుడు మొదలైన రాజులు హరిభక్తినే ముఖ్యంగా అవలంబించి ఉత్తమ గతిని పొందారు. కార్తీక వ్రత నిష్ఠ కల బ్రాహ్మణుడు విష్ణువుపై ఉన్న భక్తి వల్ల అన్ని వ్రతాలనూ చేసినవాడవుతాడు. ఇతరుల ఆధీనంలో ఉన్నవాడైనా, స్వతంత్రుడైనా విష్ణు పూజలో నిమగ్నమై ఉండాలి.”
విష్ణువు భక్తప్రియుఁడు. భక్తులు విష్ణుప్రియులు. కావున హరిభక్తులను సంరక్షింపుచు నైహికాముష్మికసుఖము లొసఁగును. మధుసూదనునియందు భక్తియోగము గలవారికి కార్తికవ్రతము నాచరించుట సులభము. కార్తికముతో సమ మగు వ్రతంబును విష్ణుతుల్య మగు దైవమును సూర్యునితో సమ మగువెలుఁగును అశ్వత్థసమ మగు వృక్షమును లేదు. కావునఁ గార్తికవ్రతము సకలేష్టదాయకము. సర్వవ్రతములలో నుత్తమోత్తమము. రహస్యము లన్నిటిలోఁ గడురహస్యము. సర్వవేదములకు సమ్మతము. అగస్త్యమునీంద్రా! యిట్టిమహావ్రతమును నీకెఱిఁగించితిని. ఏమానవుఁడు కార్తికమాహాత్మ్యమున నీయధ్యాయమును వినునో, అతఁడు వెంటనే పాపములనుండి విముక్తుఁడై దేహాంతమున విష్ణుసాయుజ్యము నొందును. మునీంద్రా! ఎవఁడు శ్రాద్ధసమయమునఁ గార్తికవ్రతవైభవమును వినిపించునో, ఆతని పితృదేవతలు కల్పాంతముదనుకఁ దనివి నొందియుందురు.
నేటి తెలుగులో “విష్ణువు భక్తప్రియుడు. భక్తులు విష్ణుప్రియులు. అందువల్ల ఆయన హరిభక్తులను రక్షిస్తూ ఇహలోక, పరలోక సుఖాలను ప్రసాదిస్తాడు. మధుసూదనుడిపై భక్తియోగం ఉన్నవారికి కార్తీక వ్రతాన్ని ఆచరించడం సులభం. కార్తీకంతో సమానమైన వ్రతం, విష్ణువుతో సమానమైన దైవం, సూర్యుడితో సమానమైన వెలుగు, రావిచెట్టుతో సమానమైన వృక్షం లేవు. అందువల్ల కార్తీక వ్రతం అన్ని కోరికలనూ తీర్చేది. అన్ని వ్రతాలలోనూ ఉత్తమోత్తమమైనది. రహస్యాలన్నిటిలోనూ మిక్కిలి రహస్యమైనది. అన్ని వేదాలకూ సమ్మతమైనది. అగస్త్య మునీంద్రా! ఇటువంటి మహావ్రతాన్ని నీకు తెలియజేశాను. ఏ మానవుడు కార్తీక మాహాత్మ్యంలో ఈ అధ్యాయాన్ని వింటాడో, అతడు వెంటనే పాపాల నుండి విముక్తుడై శరీరం విడిచిన తర్వాత విష్ణుసాయుజ్యం (విష్ణువులో ఐక్యమయ్యే స్థితి) పొందుతాడు. మునీంద్రా! ఎవడు శ్రాద్ధ సమయంలో కార్తీక వ్రత వైభవాన్ని వినిపిస్తాడో, అతడి పితృదేవతలు కల్పాంతం వరకు సంతృప్తి చెంది ఉంటారు.”
ఇది శ్రీస్కాందపురాణమునఁ గార్తికమాహాత్మ్యమున నిరువదిరెండవ యధ్యాయము.



