Bhakti

కార్తీక పురాణం 5వ రోజు

Karthika Puranam Day 5

గీతాపఠనం, తులసీమాల, వనభోజనం; విశ్వామిత్రుడు బోయవానికి చెప్పిన కార్తీక మహిమ విని, ఎలుకైన దేవశర్మ కొడుకు శాపవిముక్తుడైన కథ.

కార్తికమాసంబున పురుషుఁ డేని స్త్రీ యేని తా మొనర్చినపాపంబులు పోవు నిమిత్తమై కార్తికవ్రతంబు నాచరింపవలయును.

నేటి తెలుగులో కార్తీక మాసంలో పురుషుడైనా, స్త్రీ అయినా తాము చేసిన పాపాలు పోవడం కోసం కార్తీక వ్రతాన్ని ఆచరించాలి.

ఎవఁడు కార్తికమాసంబున శ్రీవిష్ణుసన్నిధానంబున గీతను జదువునో, వానికిఁ గలుగు పుణ్య మెన్నటికిని దఱుఁగనేరదు.

నేటి తెలుగులో ఎవరు కార్తీక మాసంలో శ్రీవిష్ణువు సన్నిధిలో గీతను చదువుతారో, వారికి కలిగే పుణ్యం ఎన్నటికీ తరగదు.

కార్తికమాసంబున శ్రీమహావిష్ణువును తులసీమాలలతో నెవ్వఁడు భక్తితో నలంకరించునో, ఆతఁడు పాము కుబుసమును విడుచునట్లు, సకల పాపములను తొఱఁగి, వైకుంఠము నొంది విష్ణువుతోడ నానందించుచున్నాఁడు.

నేటి తెలుగులో కార్తీక మాసంలో శ్రీమహావిష్ణువును తులసీమాలలతో ఎవరు భక్తితో అలంకరిస్తారో, వారు పాము కుబుసాన్ని విడిచినట్లు సకల పాపాలను విడిచిపెట్టి, వైకుంఠాన్ని పొంది విష్ణువుతో ఆనందిస్తారు.

కార్తికమాసంబునఁ గేశవునిసన్నిధానమున భగవద్గీతలందు విభూతియోగము, విశ్వరూపయోగము, భక్తియోగము నెవ్వఁడు జపించునో వాఁడు భగవత్స్వరూపుఁ డగును.

నేటి తెలుగులో కార్తీక మాసంలో కేశవుని సన్నిధిలో భగవద్గీతలోని విభూతి యోగాన్ని, విశ్వరూప యోగాన్ని, భక్తి యోగాన్ని ఎవరు జపిస్తారో వారు భగవత్స్వరూపులు అవుతారు.

నృపాలా! కార్తికమాసంబున హరిమ్రోల కార్తికపురాణమున నెవఁడు శ్లోకమేని, ఒక శ్లోకపాదమునేనిఁ బఠించునో, ఆతఁడు సకలపాపకర్మలనుండి విముక్తుఁ డగుచున్నాఁడు.

నేటి తెలుగులో నృపాలా! కార్తీక మాసంలో హరి ఎదుట కార్తీక పురాణంలోని ఒక శ్లోకాన్నైనా, ఒక శ్లోకపాదాన్నైనా ఎవరు పఠిస్తారో, వారు సకల పాపకర్మల నుండి విముక్తులవుతారు.

ఎవఁడు కార్తికమాసంబున వనభోజనము చేయునో, ఆతఁడు సకలపాపనిర్ముక్తుఁడై విష్ణులోకంబు నొందుచున్నాఁడు.

నేటి తెలుగులో ఎవరు కార్తీక మాసంలో వనభోజనం చేస్తారో, వారు సకల పాపాల నుండి విముక్తులై విష్ణులోకాన్ని పొందుతారు.

జపము హోమము దేవతార్చనము భోజనసమయములందును పితృతర్పణము మొదలగు సమయములందును చండాలురతోను భ్రష్టులతోను శూద్రులతోను సూతకము గలవారితోను సంభాషణము చేసినందునఁ గలుగుదోషములు కార్తికమాసంబున వనభోజనము చేసినందువలనఁ దొలఁగును.

నేటి తెలుగులో జపం, హోమం, దేవతార్చన, భోజన సమయాలలోనూ, పితృతర్పణం మొదలైన సమయాలలోనూ చండాలురతోనూ, భ్రష్టులతోనూ, శూద్రులతోనూ, సూతకం (పురుడు లేదా మైల) ఉన్నవారితోనూ సంభాషణ చేసినందువల్ల కలిగే దోషాలు కార్తీక మాసంలో వనభోజనం చేయడం వల్ల తొలగిపోతాయి.

నానావిధంబు లగు వృక్షములతోఁ గూడిన వనంబున ఉసిరికచెట్టునీడను సాలగ్రామమునందున్న లోకపూజ్యుఁడగు విష్ణువును యథావిధిగాఁ బూజించి తమశక్తికొలఁదిని బ్రాహ్మణసంతర్పణము గావించి, వనభోజనంబు చేయవలయును. ఇట్లు కార్తికమాసమున భక్తితో వనభోజనంబు నెవఁడాచరించునో, పురాణము, కార్తికమాహాత్మ్యమును వినునో, ఆతఁడు బ్రాహ్మణపుత్రుండు హీనయోనినుండి తప్పించుకొన్న చందంబున సకలపాపములనుండి తొలఁగుచున్నాఁడు.

నేటి తెలుగులో రకరకాల చెట్లతో కూడిన వనంలో, ఉసిరిక చెట్టు నీడన సాలగ్రామంలో ఉన్న లోకపూజ్యుడైన విష్ణువును యథావిధిగా పూజించి, తమ శక్తి కొద్దీ బ్రాహ్మణ సంతర్పణ చేసి, వనభోజనం చేయాలి. ఇలా కార్తీక మాసంలో భక్తితో వనభోజనాన్ని ఎవరు ఆచరిస్తారో, పురాణాన్ని, కార్తీక మాహాత్మ్యాన్ని వింటారో, వారు బ్రాహ్మణ పుత్రుడు హీనయోని (నీచ జన్మ) నుండి తప్పించుకున్న విధంగా సకల పాపాల నుండి బయటపడతారు.

అని వసిష్ఠమునీంద్రుఁడు పలుకఁగా, జనకమహారాజు “మునీంద్రా! ఆబ్రాహ్మణపుత్రుఁ డెవ్వఁడు? అతఁ డెట్టిపాపకర్మ చేసెను? ఎట్లు ముక్తుఁ డయ్యెను? చెప్పు” మని యడుగఁగా, వసిష్ఠమునీంద్రుఁ డతనితో నిట్లనెను.

నేటి తెలుగులో అని వసిష్ఠ మునీంద్రుడు చెప్పగా, జనక మహారాజు “మునీంద్రా! ఆ బ్రాహ్మణ పుత్రుడు ఎవరు? అతను ఎలాంటి పాపకర్మ చేశాడు? ఎలా ముక్తుడయ్యాడు? చెప్పండి” అని అడగగా, వసిష్ఠ మునీంద్రుడు అతనితో ఇలా అన్నాడు.

రాజా! ఆద్విజపుత్రునిచరితము చెప్పెద నాలకింపుము. పుణ్యప్రద మగుకావేరీనదీతీరమున నొకయగ్రహారమున వేదవేదాంగములను జదివిన దేవశర్మ యను బ్రాహ్మణుఁ డొక్కఁడు గలఁడు. అతనికుమారుఁడు చెడునడతలతోఁ గూడియుండఁగా, తండ్రి పుత్రునిఁ గాంచి యిట్లనియె. “ఓరీ పుత్రా! ఏల చెడునడతలఁ బూనెదవు? సకలపాపములు దొలఁగుటకై వ్రతంబు సెప్పెద చేయుము. కార్తికమాసంబున స్నానము సేసి, విష్ణువు నర్చించి, తులసీమాలలను విష్ణువున కర్పించుము. అట్లొనర్తువేని, నీకర్మ లెల్లఁ దొలఁగును” అనెను.

నేటి తెలుగులో రాజా! ఆ బ్రాహ్మణ కుమారుని చరిత్రను చెబుతాను, విను. పుణ్యాన్ని ఇచ్చే కావేరీ నదీ తీరాన ఒక అగ్రహారంలో వేదవేదాంగాలను చదివిన దేవశర్మ అనే ఒక బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు. అతని కుమారుడు చెడు నడతలతో ఉండగా, తండ్రి కుమారుణ్ణి చూసి ఇలా అన్నాడు. “ఓరీ పుత్రా! ఎందుకు చెడు నడతలతో ఉంటావు? సకల పాపాలు తొలగిపోవడానికి వ్రతం చెబుతాను, చేయి. కార్తీక మాసంలో స్నానం చేసి, విష్ణువును అర్చించి, తులసీమాలలను విష్ణువుకు అర్పించు. అలా చేస్తే, నీ కర్మలన్నీ తొలగిపోతాయి” అన్నాడు.

అని విని, కుమారుఁడు “కార్తికవ్రతం బని యొకటి కలదా! నేను దాని నాచరింప” నని తండ్రితోఁ దిరస్కరించి పలికెను.

నేటి తెలుగులో ఆ మాట విని, కుమారుడు “కార్తీక వ్రతం అని ఒకటి ఉందా! నేను దాన్ని ఆచరించను” అని తండ్రితో తిరస్కరించి అన్నాడు.

తండ్రికోపముచేఁ గన్నులెఱ్ఱన గావించి కుమారునిఁ గాంచి ఓరీ యొక యరణ్యమున నొక మ్రానితొఱ్ఱయందు మూషకమై పుట్టుదువు గాక యని కొడుకును శపించెను.

నేటి తెలుగులో తండ్రి కోపంతో కళ్లు ఎర్రజేసి కుమారుణ్ణి చూసి, “ఓరీ! ఒక అరణ్యంలో ఒక చెట్టు తొర్రలో ఎలుకవై పుడతావు” అని కొడుకును శపించాడు.

అంత కుమారుఁడు పశ్చాత్తాపంబు నొంది ‘తండ్రీ నాకు శాపవిముక్తి నొసఁగుము’ అని తండ్రినడుగఁగా “నీవెప్పుడు కార్తికమాహాత్మ్యమును విందువో అప్పుడు నీకు శాపవిముక్తి కాఁగల” దని చెప్పెను.

నేటి తెలుగులో అప్పుడు కుమారుడు పశ్చాత్తాపపడి “తండ్రీ! నాకు శాపవిముక్తిని ప్రసాదించు” అని తండ్రిని అడగగా, “నీవు ఎప్పుడు కార్తీక మాహాత్మ్యాన్ని వింటావో అప్పుడు నీకు శాపవిముక్తి కలుగుతుంది” అని చెప్పాడు.

తండ్రి యిట్లు చెప్పఁగానే అతఁడు మేటిఫలములు గలదియు, సకలజంతువుల కాశ్రయమైనదియు, సుఖము నొసఁగునదియు నైన గజారణ్యమను నొకయడవియం దొక చెట్టు తొఱ్ఱయం దెలుకయై వసించెను.

నేటి తెలుగులో తండ్రి ఇలా చెప్పగానే అతను మేలైన పండ్లు ఉన్నదీ, సకల జంతువులకు ఆశ్రయమైనదీ, సుఖాన్ని ఇచ్చేదీ అయిన గజారణ్యం అనే ఒక అడవిలో ఒక చెట్టు తొర్రలో ఎలుకై నివసించాడు.

ఓవిదేహరాజా! కొంతకాలము గడవఁగా విశ్వామిత్రమునీంద్రుఁ డావనంబునకు శిష్యులతోడ నేతెంచి కార్తికస్నానముచేసి శిష్యులకు కార్తికమాహాత్మ్యమును బోధింపుచు, ఆవృక్షమున విష్ణువు నారాధించి, పురాణపఠనము చేయుచుండెను.

నేటి తెలుగులో ఓ విదేహరాజా! కొంతకాలం గడిచాక విశ్వామిత్ర మునీంద్రుడు ఆ వనానికి శిష్యులతో వచ్చి, కార్తీక స్నానం చేసి, శిష్యులకు కార్తీక మాహాత్మ్యాన్ని బోధిస్తూ, ఆ చెట్టు వద్ద విష్ణువును ఆరాధించి, పురాణ పఠనం చేస్తూ ఉన్నాడు.

ఆసమయంబున దయలేనివాఁడు పాపరూపుఁడు ప్రాణిహింసయే చేయువాఁడునగు నొకబోయవాఁడు వేఁటాడుచు, నాబ్రాహ్మణులఁ జంపఁగోరి యావనంబునకు వచ్చెను.

నేటి తెలుగులో ఆ సమయంలో దయ లేనివాడు, పాపరూపుడు, ప్రాణిహింసనే చేసేవాడు అయిన ఒక బోయవాడు వేటాడుతూ, ఆ బ్రాహ్మణులను చంపాలనే కోరికతో ఆ వనానికి వచ్చాడు.

వారిని జూడఁగానే వానికి సకలకార్యముల సాధించు పూర్వజ్ఞానము గలిగెను. అంత నాబోయ సంతసమంది వారిం జూచి యేమి యీయుత్తమకార్యమని వారి నడిగెను. వాఁ డట్లడుగఁగా విశ్వామిత్రుఁ డాబోయనితో నిట్లనియె.

నేటి తెలుగులో వారిని చూడగానే అతనికి సకల కార్యాలను సాధించే పూర్వజ్ఞానం కలిగింది. అప్పుడు ఆ బోయవాడు సంతోషించి, వారిని చూసి “ఈ ఉత్తమ కార్యం ఏమిటి?” అని వారిని అడిగాడు. అతను అలా అడగగా విశ్వామిత్రుడు ఆ బోయవానితో ఇలా అన్నాడు.

ఓరీ! వ్యాధుఁడా! వినుము. నీకిప్పుడే జ్ఞానోదయ మయ్యెను. కార్తికమాసవ్రతంబు మానవులకు కీర్తి నొసఁగును. కార్తికమాసమున నెవఁ డేని తెలియమిచే నైనను స్నానము, దానము మొదలగువానిని చేయునో, వాఁడు సకలపాపములనుండి విడువఁ బడి వైకుంఠము నొందును. భక్తితోఁ గార్తికవ్రతంబు నాచరించువాఁడు జీవితుఁడయ్యు ముక్తుఁడగును. దీనికి సందియము లేదు.

నేటి తెలుగులో “ఓరీ! బోయవాడా! విను. నీకు ఇప్పుడే జ్ఞానోదయం అయింది. కార్తీక మాస వ్రతం మానవులకు కీర్తిని ఇస్తుంది. కార్తీక మాసంలో ఎవరు తెలియకైనా సరే స్నానం, దానం మొదలైనవాటిని చేస్తారో, వారు సకల పాపాల నుండి విముక్తులై వైకుంఠాన్ని పొందుతారు. భక్తితో కార్తీక వ్రతాన్ని ఆచరించేవారు జీవించి ఉండగానే ముక్తులవుతారు. ఇందులో సందేహం లేదు.”

ఇట్లు విశ్వామిత్రుఁడు బోయనికిఁ జెప్పిన మాటలను ఆమూషకంబు విని, యప్పుడు తనదేహముఁ బాసి, యథాప్రకారము బ్రాహ్మణజన్మంబు నొందెను. విశ్వామిత్రమునియు నాతనిఁ జూచి మిగుల నచ్చెరువందెను.

నేటి తెలుగులో ఇలా విశ్వామిత్రుడు బోయవానికి చెప్పిన మాటలను ఆ ఎలుక విని, అప్పుడు తన శరీరాన్ని విడిచిపెట్టి, యథాప్రకారం బ్రాహ్మణ జన్మను పొందింది. విశ్వామిత్ర ముని కూడా అతణ్ణి చూసి చాలా ఆశ్చర్యపోయాడు.

బుద్ధిమంతుఁ డగు నాబ్రాహ్మణసుతుఁడు విశ్వామిత్రునకుఁ దన వృత్తాంతమును దెలిపి, యచ్చటనే యాబోయనికిఁ గార్తికమాహాత్మ్యముఁ దెలిపి, విశ్వామిత్రమునీంద్రునియానతి వడసి, తనయాశ్రమమునకుఁ బోయెను. బోయయు నామునీంద్రునివలనఁ గార్తికమాహాత్మ్యము నెఱిఁగి, యుత్తమగతి నొందెను.

నేటి తెలుగులో బుద్ధిమంతుడైన ఆ బ్రాహ్మణ కుమారుడు విశ్వామిత్రునికి తన వృత్తాంతాన్ని తెలిపి, అక్కడే ఆ బోయవానికి కార్తీక మాహాత్మ్యాన్ని తెలిపి, విశ్వామిత్ర మునీంద్రుని అనుమతి పొంది, తన ఆశ్రమానికి వెళ్లాడు. బోయవాడు కూడా ఆ మునీంద్రుని వల్ల కార్తీక మాహాత్మ్యాన్ని తెలుసుకుని, ఉత్తమ గతిని పొందాడు.

లోకంబున నుత్తమగతి నొందఁగోరువాఁడు కార్తికమాసమాహాత్మ్యము వినవలయును. దానఁ బుణ్యము నొందును. కావున నెక్కువ ప్రయత్నముతో కార్తికవ్రతంబు నాచరింపవలయును. ఇది నిక్కము. ఇది నిక్కము. నేను దీనిని బ్రహ్మవలన వింటిని. ఓవిదేహనృపాలా! పురాణములందు నమ్మకము నుంపుము. నీవును పుణ్యగతి నొందుదువు. దీనికి విచారంబు వలదు. అని వసిష్ఠమునీంద్రుఁడు జనకమహారాజున కెఱిఁగించెను.

నేటి తెలుగులో “లోకంలో ఉత్తమ గతిని పొందాలనుకునేవారు కార్తీక మాస మాహాత్మ్యాన్ని వినాలి. దానివల్ల పుణ్యాన్ని పొందుతారు. కాబట్టి ఎక్కువ ప్రయత్నంతో కార్తీక వ్రతాన్ని ఆచరించాలి. ఇది నిజం. ఇది నిజం. నేను దీనిని బ్రహ్మ వల్ల విన్నాను. ఓ విదేహనృపాలా! పురాణాలపై నమ్మకం ఉంచు. నీవు కూడా పుణ్యగతిని పొందుతావు. దీని గురించి విచారం వద్దు” అని వసిష్ఠ మునీంద్రుడు జనక మహారాజుకు తెలియజేశాడు.

ఇది శ్రీస్కాందపురాణాంతర్గత కార్తికమాహాత్మ్యమందలి ఐదవయధ్యాయము.

Back to top