కార్తీక పురాణం 3వ రోజు
Karthika Puranam Day 3
ఆంధ్ర విప్రుడైన తత్త్వనిష్ఠుడు మర్రిచెట్టుపై ఉన్న ముగ్గురు బ్రహ్మరాక్షసుల కథలు విని, కావేరీ స్నానఫలంతో వారిని ఉద్ధరించడం.
వసిష్ఠమునీంద్రుఁడు జనకమహారాజుం గాంచి యిట్లనియె. కార్తికమాసమునఁజేయు స్నానదానాదులు బహుపుణ్యప్రదములు. అట్టి పుణ్యప్రదములైన వ్రతముల నాచరింపని మానవుఁడు స్త్రీ గాని పురుషుఁడు గాని పెక్కు జన్మంబులు శ్వానయోనియందు జన్మింపఁ గలఁడు. కార్తికమాస మంతయుం స్నానము, దానము, వ్రతము, ఉపవాసము మొదలగువానిం జేయలేనివారు కార్తికపౌర్ణమినాఁడైనను వీనిని నాచరింపవలయును. అట్లాచరింపనివారు చండాలయోనియందుఁ బెక్కుజన్మంబులెత్తి యాపల బ్రహ్మరాక్షసులై పుట్టుచున్నారు. ఇందులకొక్క యితిహాసము గలదు. చెప్పెద. సావధానుండవై యాలకింపుము.
నేటి తెలుగులో వసిష్ఠ మునీంద్రుడు జనక మహారాజును చూసి ఇలా అన్నాడు. “కార్తీక మాసంలో చేసే స్నానదానాదులు ఎంతో పుణ్యాన్ని ఇస్తాయి. అలా పుణ్యాన్ని ఇచ్చే వ్రతాలను ఆచరించని మనిషి, స్త్రీ అయినా పురుషుడైనా, అనేక జన్మలు శ్వానయోనిలో (కుక్క జన్మలో) పుడతాడు. కార్తీక మాసమంతా స్నానం, దానం, వ్రతం, ఉపవాసం మొదలైనవి చేయలేనివారు కార్తీక పౌర్ణమి నాడైనా వీటిని ఆచరించాలి. అలా ఆచరించనివారు చండాలయోనిలో అనేక జన్మలు ఎత్తి, ఆ తరవాత బ్రహ్మరాక్షసులుగా పుడుతున్నారు. దీనికి ఒక ఇతిహాసం ఉంది. చెబుతాను, శ్రద్ధగా విను.”
ఆంధ్రదేశంబున తత్త్వనిష్ఠుఁ డను బ్రాహ్మణుఁ డొక్కఁ డుండెను. ఆతఁడు సకలశాస్త్రార్థముల నెఱింగినవాఁడు. సత్యమే పలుకువాఁడు. ఇంద్రియనిగ్రహము గలవాఁడు, తీర్థయాత్రలం దాసక్తిగలవాఁడు. సకలభూతములందు దయ గలవాఁడు. ఆతఁ డొక్కనాఁడు తీర్థయాత్ర సేయు నిమిత్తము పోవుచుండ నొక్కమఱ్ఱిచెట్టున మువ్వురు బ్రహ్మరాక్షసులు తల విఱియఁ బోసికొని భయంకరముగా నోళ్ల దెఱచికొని క్రొక్కాఱుమబ్బులంబోలు నల్లని దేహములును, కృశించినయుదరంబులును గలిగి కన్నులు కెంజాయచే సంజప్రొద్దుటి సూర్యుని మీఱ మీసములు ముందు వ్రేలాడ నిడుదకోఱలు చూపఱకు దిగులు పుట్టింప, ఖడ్గములు చేతులఁ బట్టి, భూతంబుల కెల్ల నడలు పుట్టింపుచు వ్రేలుచుండిరి.
నేటి తెలుగులో ఆంధ్రదేశంలో తత్త్వనిష్ఠుడు అనే ఒక బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు. అతను సకల శాస్త్రాల అర్థాలు తెలిసినవాడు, సత్యమే పలికేవాడు. ఇంద్రియనిగ్రహం (ఇంద్రియాలను అదుపులో ఉంచుకోవడం) కలవాడు, తీర్థయాత్రలలో ఆసక్తి ఉన్నవాడు, సకల ప్రాణుల పట్ల దయ కలవాడు. అతను ఒకనాడు తీర్థయాత్ర చేయడానికి వెళ్తుండగా, ఒక మర్రిచెట్టు మీద ముగ్గురు బ్రహ్మరాక్షసులు తలలు విరబోసుకుని, భయంకరంగా నోళ్లు తెరుచుకుని ఉన్నారు. వారికి కొత్త కారుమబ్బుల లాగా నల్లని శరీరాలు, చిక్కిపోయిన కడుపులు ఉన్నాయి. వారి కళ్లు ఎర్రని రంగుతో సంధ్యాకాలపు సూర్యుడిని మించిపోతున్నాయి. మీసాలు ముందుకు వేలాడుతున్నాయి. పొడవైన కోరలు చూసేవారికి దిగులు పుట్టిస్తున్నాయి. వారు చేతుల్లో ఖడ్గాలు పట్టుకుని ప్రాణులన్నిటికీ వణుకు పుట్టిస్తూ వేలాడుతున్నారు.
ఆమఱ్ఱిచెట్టునకు మూఁడుకోసులదూరము వఱకు ప్రాంతమున నాబ్రహ్మరాక్షసుల భయంబునంజేసి మానవులేమి, పశుపక్ష్యాదులేమి, మృగంబులేమి నడయాడ నడలుచుండిరి. ఆచెట్టుచుట్టును బహుభయంకరము లైనమ్రోఁతలు సర్వదా మ్రోగుచుండును. ఆబ్రాహ్మణోత్తముఁడు తీర్థయాత్ర సేయుచుఁ గార్తికమాసంబున నదీస్నానమున కేగుచు దైవవశంబున వటవృక్షాశ్రితులైన యాబ్రహ్మరాక్షసులను గాంచి, మనంబున నడలు గదుర వ్యాకులితమనస్కుఁడై, ‘లోకనాయకా! దీనబంధూ! ఆర్తత్రాణ పరాయణా! నాశరహితా, శరణాగతుఁడయిన నన్నుఁ బ్రోవుము. నీవు దప్ప నాకు వేఱుదిక్కు లేదు. భయహరుఁడగు భవుని, విష్ణువును బ్రార్థించుచుఁ బరుగిడనారంభించెను. ఆబ్రహ్మరాక్షసు లాతనిం దఱుముచు వెంట నంటిరి. ఇట్లు బ్రహ్మరాక్షసులు కొంతదవ్వా ద్విజుని దఱిమి, యావిప్రుని దర్శనంబు సేసిరి. ఆద్విజపుంగవునిఁ జూచినంతనే యాబ్రహ్మరక్షస్సు లాద్విజపుంగవుని తేజంబునుఁ బాపంబులు దొఱఁగి జన్మాంతరసంస్కారంబు నొంది, యావిప్రుని మ్రోలనిలచి, యాతనిఁ బెక్కుతెరంగులఁ బొగడి, ఇట్లనిరి. యోమహాత్మా! తమదివ్యదర్శనంబునం జేసి, పాపంబులు దొఱఁగె. తమరాక మా కుపకారం బయ్యె. సాధువులు పరులనిమిత్తమై భూలోకంబున మనువారు. మహాత్మా! భవద్దర్శనంబు మాకు జ్ఞానప్రదంబయ్యె.
నేటి తెలుగులో ఆ మర్రిచెట్టుకు మూడు కోసుల దూరం వరకు ఉన్న ప్రాంతంలో ఆ బ్రహ్మరాక్షసుల భయం వల్ల మనుషులైనా, పశుపక్ష్యాదులైనా, మృగాలైనా తిరగడానికి వణికిపోయేవారు. ఆ చెట్టు చుట్టూ ఎంతో భయంకరమైన మోతలు ఎల్లప్పుడూ మోగుతూ ఉండేవి. ఆ బ్రాహ్మణోత్తముడు తీర్థయాత్ర చేస్తూ, కార్తీక మాసంలో నదీస్నానానికి వెళ్తూ, దైవవశాత్తు మర్రిచెట్టును ఆశ్రయించి ఉన్న ఆ బ్రహ్మరాక్షసులను చూశాడు. మనసులో వణుకు పుట్టి కలత చెందినవాడై, “లోకనాయకా! దీనబంధూ! ఆర్తత్రాణ పరాయణా! నాశరహితా! శరణాగతుడైన నన్ను కాపాడు. నీవు తప్ప నాకు వేరే దిక్కు లేదు” అని భయాన్ని హరించే భవుడిని, విష్ణువును ప్రార్థిస్తూ పరుగెత్తడం మొదలుపెట్టాడు. ఆ బ్రహ్మరాక్షసులు అతనిని తరుముతూ వెంటపడ్డారు. ఇలా బ్రహ్మరాక్షసులు కొంత దూరం ఆ ద్విజుడిని తరిమి, ఆ విప్రుడిని దర్శించారు. ఆ ద్విజపుంగవుడిని చూడగానే ఆ బ్రహ్మరాక్షసులు అతని తేజస్సు వల్ల పాపాలు తొలగిపోయి, జన్మాంతర సంస్కారాన్ని (పూర్వజన్మ సంస్కారాన్ని) పొంది, ఆ విప్రుడి ముందు నిలబడి, అతనిని అనేక విధాలుగా పొగిడి ఇలా అన్నారు. “ఓ మహాత్మా! తమ దివ్య దర్శనం వల్ల పాపాలు తొలగిపోయాయి. తమ రాక మాకు ఉపకారమైంది. సాధువులు ఇతరుల కోసమే భూలోకంలో జీవిస్తారు. మహాత్మా! తమ దర్శనం మాకు జ్ఞానాన్ని ఇచ్చింది.”
అని యివ్విధంబునఁబొగడుచున్న యా బ్రహ్మరాక్షసులంగాంచి యోపిశాచములారా! మీరలెవ్వరు? మీకేల యిట్టిజన్మంబులుగలిగె? తొంటిబాములందు మీరేమి యసత్కార్యము లాచరించితిరి? మీరు వెఱవవలదు. మీవృత్తాంతంబు లెఱిఁగింపుఁడని యానతిచ్చెను. ఆ బ్రహ్మరాక్షసు లివ్విధంబునఁ దమతమవృత్తాంతములఁ దెలుపఁదొడంగిరి. బ్రహ్మరక్కసులలో నొక్కఁ డిట్లనియె. మహాత్మా! యేను ద్రవిడదేశమందలి మందరమను గ్రామమున బ్రాహ్మణవంశస్థుఁడ. ఏను గ్రామాధికారి నైయుంటిని. నేనాయధికారబలమునఁ గన్ను మిన్నుగానక కటికివాఁడనై కుటుంబపోషణమం దాసక్తుఁడనై, బ్రాహ్మణ ద్రవ్యంబు లపహరించితి. అంతియ కాక చుట్టముల కేని బ్రాహ్మణోత్తముల కేని యమావాస్యయం దైనఁ బిడికె డన్నమిడియెఱుఁగ. బ్రహ్మస్వము ఏడేడుతరములవఱకుఁ బీడించు నని యెఱుఁగనైతి. అయ్యది యాచంద్రతారకము బాధించు ననియుఁ దలఁపఁ జాలనైతి. ఆపాపంబునం జేసి యేను రౌరవాది నరకంబులు గొంతకాల మనుభవించి యాపల భూలోకంబునఁ బెక్కునీచజన్మంబు లెత్తి కట్టకడ కీబ్రహ్మరాక్షస జన్మ మెత్తితిని. ఈపాపంబుఁ బోవు నుపాయంబుఁ జెప్పవేయని యాబ్రహ్మరాక్షసుఁ డాబ్రాహ్మణు నడిగెను.
నేటి తెలుగులో అని ఈ విధంగా పొగుడుతున్న ఆ బ్రహ్మరాక్షసులను చూసి, “ఓ పిశాచాలారా! మీరెవరు? మీకు ఎందుకు ఇలాంటి జన్మలు కలిగాయి? పూర్వజన్మలలో మీరేమి చెడ్డపనులు చేశారు? మీరు భయపడవద్దు. మీ వృత్తాంతాలు తెలియజేయండి” అని ఆజ్ఞాపించాడు. ఆ బ్రహ్మరాక్షసులు ఈ విధంగా తమ తమ వృత్తాంతాలను చెప్పసాగారు. ఆ బ్రహ్మరాక్షసులలో ఒకడు ఇలా అన్నాడు. “మహాత్మా! నేను ద్రవిడ దేశంలోని మందరం అనే గ్రామంలో బ్రాహ్మణ వంశస్థుడిని. నేను గ్రామాధికారిగా ఉండేవాడిని. నేను ఆ అధికార బలంతో కన్నూ మిన్నూ కానక, కఠినుడినై, కుటుంబ పోషణ మీద ఆసక్తితో బ్రాహ్మణుల ద్రవ్యాలను అపహరించాను. అంతేకాక, చుట్టాలకైనా బ్రాహ్మణోత్తములకైనా అమావాస్య నాడైనా పిడికెడు అన్నం పెట్టి ఎరగను. బ్రహ్మస్వం (బ్రాహ్మణుల సొమ్ము) ఏడేడు తరాల వరకు పీడిస్తుందని తెలుసుకోలేకపోయాను. అది ఆచంద్రతారకం బాధిస్తుందని కూడా తలచలేకపోయాను. ఆ పాపం వల్ల నేను రౌరవాది నరకాలను కొంతకాలం అనుభవించి, ఆ తరవాత భూలోకంలో అనేక నీచజన్మలు ఎత్తి, చిట్టచివరకు ఈ బ్రహ్మరాక్షస జన్మ ఎత్తాను. ఈ పాపం పోయే ఉపాయం చెప్పవా” అని ఆ బ్రహ్మరాక్షసుడు ఆ బ్రాహ్మణుడిని అడిగాడు.
రెండవ బ్రహ్మరక్షస్సు తనవృత్తాంత మాద్విజశ్రేష్ఠునితో నిట్లనియె. విప్రోత్తమా! యేను తల్లిదండ్రులయెడల ద్వేషించి వారిని జక్కఁగాఁ బోషింపక భార్యయం దాసక్తి గలిగి దానిని సకలవిధంబుల సంతోష పెట్టుచుఁ దల్లిదండ్రులకు చలిదియన్నంబు పెట్టించి, తాను భార్యయు మృష్టాన్నములు గుడుచుచు బంధుమిత్రుల నాదరింపక యుండుటంబట్టి యీమహాఘోరజన్మంబు సంప్రాప్తమయ్యె. నన్నీయధోజన్మనుండి తప్పించి కాపాడుము మహాత్మా! యని పలుమఱు ప్రార్థించెను.
నేటి తెలుగులో రెండవ బ్రహ్మరాక్షసుడు తన వృత్తాంతాన్ని ఆ ద్విజశ్రేష్ఠుడికి చెబుతూ ఇలా అన్నాడు. “విప్రోత్తమా! నేను తల్లిదండ్రులను ద్వేషించి, వారిని చక్కగా పోషించలేదు. భార్య మీద ఆసక్తి కలిగి ఆమెను అన్ని విధాలా సంతోషపెడుతూ, తల్లిదండ్రులకు చలిది అన్నం పెట్టించాను. నేను, భార్య మృష్టాన్నాలు (రుచికరమైన భోజనాలు) తింటూ, బంధుమిత్రులను ఆదరించకుండా ఉండటం వల్ల నాకు ఈ మహా ఘోరమైన జన్మ ప్రాప్తించింది. నన్ను ఈ అధోజన్మ నుండి తప్పించి కాపాడు మహాత్మా!” అని పలుమార్లు ప్రార్థించాడు.
అంత మూఁడవయాతఁడును, “ద్విజోత్తమా! యేనాంధ్రదేశంబున విష్ణ్వాలయంబునఁ బూజారినై యుండి, చెడుపను లొనర్చుచుఁ గడునిర్దయుఁడనై, పరదూషణ, పరదారపరిగ్రహ, పరస్వాపహరణాదిదుష్కృత్యములు పెక్కు లాచరించుచు, విహితకృత్యంబులు మాని, దీపారాధనలనిమిత్తము భక్తు లొసఁగెడి ఘృతతైలంబులం దస్కరించి వేశ్యల కొసఁగి, యాకాంతలతోడి ముచ్చటలఁ గాలంబు పుచ్చుచు నంత్యకాలమున నరకమునఁ బడరాని పాట్లెల్లం బడి మఱల జన్మ మెత్తునప్పుడు పెక్కునీచయోనులందు జన్మించి, తుద కీపాడుబా మెత్తితినని యావిప్రోత్తమునితోఁ దనయిడుమలను గూర్చి వచించెను.
నేటి తెలుగులో అప్పుడు మూడవవాడు కూడా, “ద్విజోత్తమా! నేను ఆంధ్రదేశంలో విష్ణ్వాలయంలో పూజారిగా ఉండి, చెడుపనులు చేస్తూ, మిక్కిలి నిర్దయుడినై, ఇతరులను దూషించడం, పరస్త్రీలను చేరడం, ఇతరుల సొమ్మును అపహరించడం మొదలైన దుష్కృత్యాలు అనేకం ఆచరిస్తూ, విహితకృత్యాలు (చేయవలసిన విధులు) మానివేశాను. దీపారాధనల కోసం భక్తులు ఇచ్చే నెయ్యి, నూనెలను దొంగిలించి వేశ్యలకు ఇచ్చి, ఆ స్త్రీలతో ముచ్చట్లలో కాలం గడిపాను. అంత్యకాలంలో నరకంలో పడరాని పాట్లన్నీ పడి, మళ్లీ జన్మ ఎత్తేటప్పుడు అనేక నీచయోనులలో పుట్టి, చివరకు ఈ పాడు జన్మ ఎత్తాను” అని ఆ విప్రోత్తముడితో తన కష్టాలను గురించి చెప్పాడు.
అంత నవ్విప్రుఁడు వారిమువ్వురపలుకులచంద మవధరించి, యాబ్రహ్మరక్షస్సులతో నిట్లనియె. మీరింతమాత్రమున కేల భయపడెదరు? మిమ్మీనీచజన్మమునుండి యుద్ధరించెదను. కార్తికమాసమునఁ గావేరియందు స్నానమొనర్చి యుపవసించి, యా వ్రతఫలంబును ఆరాక్షసులకియ్యఁగా, వారలా బ్రహ్మరాక్షస జన్మమునుండి విముక్తులైరి.
నేటి తెలుగులో అప్పుడు ఆ విప్రుడు ఆ ముగ్గురి మాటల తీరును విని, ఆ బ్రహ్మరాక్షసులతో ఇలా అన్నాడు. “మీరు ఇంతమాత్రానికే ఎందుకు భయపడతారు? మిమ్మల్ని ఈ నీచజన్మ నుండి ఉద్ధరిస్తాను.” ఆ విప్రుడు కార్తీక మాసంలో కావేరిలో స్నానం చేసి, ఉపవాసం ఉండి, ఆ వ్రతఫలాన్ని ఆ రాక్షసులకు ఇవ్వగా, వారు ఆ బ్రహ్మరాక్షస జన్మ నుండి విముక్తులయ్యారు.
కావున, కార్తికమాసమునఁ గావేరీనదియందు స్నానమొనర్చి నక్తాది వ్రతము లొనర్చువారలు సకలపాపములనుండి తొలఁగి, వేయివాజపేయంబు లొనర్చిన ఫలంబు నొందఁగలరు. అట్టులొనర్పని మానవులు పెక్కుజన్మములు నీచజన్మములెత్తి, నీచమగుసూకరజన్మంబులఁబడసి, కడపటఁ బ్రహ్మరక్షసులయి పుట్టుదురు. స్త్రీపురుషులెల్లరు కార్తికమాసంబునం గావేరి మున్నగు పుణ్యనదులందు మజ్జనము సేసి, నక్తము మున్నగు వ్రతంబులు సల్పవలయును.
నేటి తెలుగులో కాబట్టి, కార్తీక మాసంలో కావేరీ నదిలో స్నానం చేసి, నక్తాది వ్రతాలు ఆచరించేవారు సకల పాపాల నుండి తొలగి, వెయ్యి వాజపేయాలు చేసిన ఫలాన్ని పొందుతారు. అలా చేయని మనుషులు అనేక జన్మలు నీచజన్మలు ఎత్తి, నీచమైన సూకరజన్మలను (పంది జన్మలను) పొంది, చివరకు బ్రహ్మరాక్షసులుగా పుడతారు. స్త్రీపురుషులందరూ కార్తీక మాసంలో కావేరి మొదలైన పుణ్యనదులలో స్నానం చేసి, నక్తం మొదలైన వ్రతాలు ఆచరించాలి.
ఇది శ్రీ స్కాందపురాణాంతర్గత కార్తికమాహాత్మ్యమందలి మూఁడవయధ్యాయము.



