Bhakti

కార్తీక పురాణం 20వ రోజు

Karthika Puranam Day 20

అగస్త్య అత్రి సంవాదం, కార్తీక మహిమ; అధర్మపరుడైన అయోధ్య రాజు పురంజయుని కాంభోజాది రాజులు ముట్టడించడం.

జనకమహారాజు వసిష్ఠమునీంద్రునిఁ గాంచి “మునీంద్రా! సకలపాపంబులఁ బోఁగొట్టునది, సకలసంపదల నొసఁగునది యగుకార్తికమహాత్మ్యమును జెప్పుము” అని యడుగఁగా నమ్మునీంద్రుఁ డతనితో నిట్లనియె.-ఓనృపాలా! కార్తికమాసమహిమంబును, అగస్త్యమునీంద్రుని కత్రిమునీంద్రునికి నడచిన సంవాదమును వినుము. ఒక్కనాఁడత్రిమునిం జూచి యగస్త్యమునీంద్రుఁడు కార్తికమాహాత్మ్యమును జెప్పవేయని యడుగ,నతఁడు మునీంద్రా!లోకత్రయోపకారమునకై హరిసత్కథను దెలిపెద నాలకింపుమనియగస్త్యమునీంద్రుఁడిట్లనియె. ధర్మవేత్తలలో శ్రేష్ఠా, వాసుదేవాంశసంభూతుఁడా, సద్ధర్మశ్రవణమునందు కార్తికమాసము తగినసమయమని చెప్పఁబడినది. ఆకార్తిక మహిమంబు వినఁగోరుచున్న నాకు వినిపింపవే యని యడుగఁగానత్రిమునీంద్రుఁడిట్లనియె. ఓయగస్త్యమునీంద్రా! నీవు మంచిప్రశ్న యడిగితివి.ఇదిలోకోపకారక మైనది. వాసుదేవునిచరిత్ర మాధారముగఁ గలది. దీనిని వినిపించెద నాలకింపుము. కార్తికముతో సమ మగుమాసము, వేదముతో సమ మగుశాస్త్రము, ఆరోగ్యసమ మగు పదవి, కేశవునితో సాటి యగు దైవము లేదు. కార్తికమున మనుజుఁడు నదీస్నానము,దీపదానము వీనిచేఁ గోరికనుబడయఁగలఁడు. కలియుగంబున సజ్జనులు విష్ణుభక్తివలన జ్ఞానమును, సంపదను, కీర్తిని, లక్ష్మిని, శాస్త్రజ్ఞానమును నొందిరి. ఈవిషయమున నొక యితిహాసముఁ జెప్పెద నాలకింపుము. తొల్లిత్రేతాయుగంబున నయోధ్యాధిపతి యగు పురంజయుం డనురాజుధర్మపద్ధతి నవలంబించి కొంతకాలము రాజ్యముఁ బాలించెను. కల్మి గలిగినయతఁడు చెడుబుద్ధి, దుష్టపరాక్రమము గలవాఁడై, విలుకాండ్రందఱిలో మేటియై, సత్యమును,పరిశుద్ధినిమాని, దేవళములయు, బ్రాహ్మణులయు భూములనపహరించియు, బ్రాహ్మణద్వేషియు, పిసినిగొంటును, కటికితలంపును గలిగి శూరుఁడై స్వర్ణముదొంగలించువారలతోఁ జెలిమిని బూనియుండెను. ఇట్లు కొంతకాలము జరుగ రాజధర్మపరుఁడైయుండ పరాక్రమవంతులగు కాంభోజుఁడు గురువు మున్నగురాజులందఱుగూడియయోధ్యాపురంబునకు వెలుపట డేరాలు వేయించి యాపట్టణమును తేనెపట్టను తేనెటీఁగెలు వోలె ముట్టడించిరి.

నేటి తెలుగులో జనక మహారాజు వసిష్ఠ మునీంద్రుడిని చూసి “మునీంద్రా! సకల పాపాలను పోగొట్టేది, సకల సంపదలను ఇచ్చేది అయిన కార్తీక మాహాత్మ్యాన్ని చెప్పండి” అని అడిగాడు. అప్పుడు ఆ మునీంద్రుడు ఆయనతో ఇలా అన్నాడు. “ఓ నృపాలా! కార్తీక మాస మహిమను, అగస్త్య మునీంద్రుడికి, అత్రి మునీంద్రుడికి మధ్య జరిగిన సంవాదాన్ని విను.” ఒకనాడు అత్రి మునిని చూసి అగస్త్య మునీంద్రుడు “కార్తీక మాహాత్మ్యాన్ని చెప్పండి” అని అడగగా, ఆయన “మునీంద్రా! మూడు లోకాల ఉపకారం కోసం హరి సత్కథను తెలియజేస్తాను, విను” అన్నాడు. అప్పుడు అగస్త్య మునీంద్రుడు, “ధర్మవేత్తలలో శ్రేష్ఠుడా! వాసుదేవుడి అంశతో పుట్టినవాడా! సద్ధర్మ శ్రవణానికి కార్తీక మాసం తగిన సమయమని చెప్పబడింది. ఆ కార్తీక మహిమను వినాలని కోరుకుంటున్న నాకు వినిపించండి” అని అడిగాడు. దానికి అత్రి మునీంద్రుడు ఇలా అన్నాడు. “ఓ అగస్త్య మునీంద్రా! నీవు మంచి ప్రశ్న అడిగావు. ఇది లోకోపకారకమైనది. వాసుదేవుడి చరిత్ర ఆధారంగా ఉన్నది. దీనిని వినిపిస్తాను, విను. కార్తీకంతో సమానమైన మాసం, వేదంతో సమానమైన శాస్త్రం, ఆరోగ్యంతో సమానమైన పదవి, కేశవుడితో సాటి అయిన దైవం లేదు. కార్తీకంలో మనిషి నదీస్నానం, దీపదానం అనే వాటి చేత కోరికను పొందగలడు. కలియుగంలో సజ్జనులు విష్ణుభక్తి వల్ల జ్ఞానాన్ని, సంపదను, కీర్తిని, లక్ష్మిని, శాస్త్రజ్ఞానాన్ని పొందారు. ఈ విషయంలో ఒక ఇతిహాసాన్ని చెప్తాను, విను.” పూర్వం త్రేతాయుగంలో అయోధ్యాధిపతి అయిన పురంజయుడు అనే రాజు ధర్మపద్ధతిని అనుసరించి కొంతకాలం రాజ్యాన్ని పాలించాడు. సంపద కలిగిన అతడు చెడు బుద్ధి, దుష్ట పరాక్రమం కలవాడై, విలుకాళ్లందరిలో మేటి అయి, సత్యాన్ని, పరిశుద్ధిని విడిచిపెట్టి, దేవాలయాల, బ్రాహ్మణుల భూములను అపహరించాడు. బ్రాహ్మణద్వేషిగా, పిసినారిగా, క్రూరమైన ఆలోచనలు కలవాడిగా, శూరుడిగా ఉంటూ బంగారాన్ని దొంగిలించేవారితో స్నేహం చేసేవాడు. ఇలా కొంతకాలం గడవగా, రాజు అధర్మపరుడై ఉండగా, పరాక్రమవంతులైన కాంభోజుడు, గురువు మొదలైన రాజులందరూ కలిసి అయోధ్యా పురానికి బయట డేరాలు వేయించి, ఆ పట్టణాన్ని తేనెపట్టును తేనెటీగలు చుట్టుముట్టినట్లు ముట్టడించారు.

అంతటఁ పురంజయుఁడు చతురంగబలసమేతుఁడై పట్టణంబు వెలువడివచ్చెను. అట్లు వచ్చి టెక్కెము గట్టినది, సూర్యుఁ డిచ్చినశస్త్రాస్త్రములు గలది, చక్కని చక్రములు గలది, మేటిగుఱ్ఱములు పూన్చినది యగునరద మెక్కి నలుతెగల బలము దన్నుఁ బరివేష్టింపఁ గడు వడిగా పయనమై పట్టణద్వారము నుండి శత్రువులగుడారము లున్నచోటి కేగెను. అట్లు లేగి, యల్లెత్రాటిని సారించి, తప్పెటలు, భేరులు మున్నగువాద్యముల మ్రోఁతలు మిన్నుముట్ట గొప్పయఱపు నఱచెను.

నేటి తెలుగులో అంతట పురంజయుడు చతురంగ బలాలతో (నాలుగు రకాల సైన్యాలతో) కూడుకొని పట్టణం నుంచి బయటికి వచ్చాడు. అలా వచ్చి, జెండా కట్టినది, సూర్యుడు ఇచ్చిన శస్త్రాస్త్రాలు కలది, చక్కని చక్రాలు కలది, మేటి గుర్రాలు కట్టినది అయిన రథం ఎక్కాడు. నాలుగు రకాల సైన్యం తనను చుట్టుముట్టి రాగా, చాలా వేగంగా బయలుదేరి పట్టణ ద్వారం నుండి శత్రువుల గుడారాలు ఉన్న చోటికి వెళ్లాడు. అలా వెళ్లి, వింటి తాడును సారించి, తప్పెటలు, భేరీలు మొదలైన వాయిద్యాల మోతలు ఆకాశాన్ని తాకుతుండగా గొప్ప అరుపు అరిచాడు.

ఇది శ్రీస్కాందపురాణమున కార్తికమాహాత్మ్యమున నిరువదియవ యధ్యాయము.

Back to top