Bhakti

కార్తీక పురాణం 19వ రోజు

Karthika Puranam Day 19

జ్ఞానసిద్ధి విష్ణుస్తుతి; విష్ణువు ఋషులకు చాతుర్మాస్య వ్రతం బోధించి క్షీరాబ్ధిలో శేషశయనంపై పవ్వళించడం.

జ్ఞానసిద్ధి విష్ణువు నిట్లని స్తుతింపఁ దొడఁగెను. విధివిశేషముల నెఱిఁగినవారలు నిన్ను వేదవేద్యునిగను, కడు రహస్యునిగను, వేదాంతమధ్యమున నుండువానినిగను, నిశ్చలునిఁగను, అద్వితీయునిగను నెఱిఁగియున్నారు. అట్టివాఁడవును, సూర్య చంద్ర శంకర బ్రహ్మాదులగు వేల్పులచేఁ గొల్వఁబడు పాదకమలములు గల రమణీయుఁడ వయిన నిన్నుఁ బలుమాఱు స్తుతించెదను.

నేటి తెలుగులో జ్ఞానసిద్ధి విష్ణువును ఇలా స్తుతించడం మొదలుపెట్టాడు. “విధివిశేషాలు తెలిసినవారు నిన్ను వేదవేద్యుడిగా (వేదాల వల్ల తెలిసేవాడిగా), మిక్కిలి రహస్యమైనవాడిగా, వేదాంతాల మధ్య ఉండేవాడిగా, నిశ్చలుడిగా, అద్వితీయుడిగా తెలుసుకుని ఉన్నారు. అటువంటివాడివి, సూర్యుడు, చంద్రుడు, శంకరుడు, బ్రహ్మ మొదలైన దేవతలచే సేవించబడే పాదకమలాలు కలిగిన రమణీయుడివి అయిన నిన్ను అనేకసార్లు స్తుతిస్తున్నాను.”

ఓమహాత్మా! నీవు వాచామగోచరుఁడవు. శంకరునిచేఁ బూజితమగు పాదములు గలవాఁడవు. సంసారభయమును తొలఁగించువాఁడవు. సంసారసాగరమున మునిఁగిన పర్వతాకారులయిన శంకరాదులచే నెల్లపుడుఁ గొనియాడఁబడినవాఁడవు. స్థావరజంగమము లగు సర్వభూతములును భూతములు, వర్తమానములు, భవిష్యత్తులును నై యున్నవి. అవి నిత్యములుగావు. నీమహిమమాత్రము ఉత్కృష్టమైనది. నీవు పరాత్పరుఁడవు. శంకరుఁడు నీపాదము లెప్పుడును బూజించుచుండు. చరాచరంబై విశ్వమునంతయు మహాభూతములతోను మాయతోను గూడి మాయామయమును, మాలారూపమగుసర్పతుల్యముగను, అనేకకారణములుగలదిగను గనుపట్టుచున్నది. నీ వొక్కఁడవుమాత్రము సర్వసమర్థుఁడవయి విరాజిల్లెదవు. ఓమురారీ, విచిత్రరూపా, నాలుగువిధము లగు అన్నమునకును, యజ్ఞమునకును స్వరూపమైనవాఁడవు. నీవు ప్రపంచముయొక్క యాద్యంతములందు సర్వపరిపూర్ణుఁడవైయున్నాఁడవు. ఓయీశ్వరా, నీవానందసాగరుఁడవు, నీ వెల్లప్పుడు చిత్స్వరూపుఁడవు.సర్వమునకుస్థానమైనదియు,సర్వపురాణసారమునునైన సకలప్రపంచమును నీనుండిపుట్టి, నీయందేలీనమగునది. నీవుసకలజనులహృదయమునందలి కిరణములకుఁ గారణమయిన యాత్మస్వరూపుఁడవు. నీవఖిలలోకములచేఁగొనియాడఁబడు నీశుఁడవు. మనస్సుచేతనుసైతము చూడనలవికానివాఁడవు. జ్ఞాననేత్రులకుఁ దక్క మాంసనేత్రులకు నీ వగపడువాఁడవు కావు. ఓయీశ్వరా, నీకు పలునమస్కారములు. ఓనారాయణా నన్నుఁ గృతార్థునిఁ జేయుము. ఓమురారీ! నీకుమ్రొక్కులర్పించెద. నీదర్శనము నావిషయమున వృథగాకుండును గాక. ఓపరేశా!సకలజనములచేఁ బొగడఁదగినవాఁడా! సురేశ్వరా, ఈశ్వరా! నీకునమస్కారము. నీవు సదా నన్నుఁగాపాడుము. ఇట్లు చేసితివేని నన్నునుగృతార్థునిఁజేసిన ట్లగుదువు. నీకు దీనివలన నేకొఱఁతయురాదు. నీవు దయానిధివి, దాతవు. నేను దీనుఁడను. సంసారసముద్రమున మునిఁగియున్నాఁడను. నిర్మలుఁడా, ఈశ్వరా, లోకముచే నమస్కరింపఁదగినవాఁడా! మురారీ, సంసారసముద్రమున మునిఁగిన నన్నుద్ధరింపుము. త్రైలోక్యనాథునకు నమస్కారము. త్రైలోక్యవాసివైన నీకు నమస్కారము. అనంతుఁడవు, ఆదికారణుండవు, సర్వవ్యాపివి, సృష్టికర్తవునగు నీకు నమస్కారము. దయానిధీ, హంసుఁడవు, హంసపతివి, పూర్ణసత్స్వరూపుఁడవు, గుణాతీతుఁడవు, గురుఁడవునైననీకునమస్కారము. నిత్యానందసముద్రమున నున్నవాఁడవు, స్వర్గాపవర్గ ప్రాప్తికారణుఁడవు. సకలవిధభేదములు లేనివాఁడవు. తేజస్స్వరూపుఁడవు, సజ్జనుల హృత్సరోజదళములందు లోపల వసించునాత్మస్వరూపుఁడవు, సురేశ్వరుఁడవు, హరివి, కృష్ణుఁడవు నైన నీకు నమస్కారము.

నేటి తెలుగులో “ఓ మహాత్మా! నీవు వాచామగోచరుడివి (మాటలకు అందనివాడివి). శంకరుడిచే పూజించబడే పాదాలు కలవాడివి. సంసార భయాన్ని తొలగించేవాడివి. సంసార సాగరంలో మునిగిన పర్వతాకారులైన శంకరుడు మొదలైనవారిచే ఎల్లప్పుడూ కొనియాడబడినవాడివి. స్థావరజంగమాలైన (కదలనివి, కదిలేవి అయిన) సర్వభూతాలూ భూతాలూ, వర్తమానాలూ, భవిష్యత్తులూ అయి ఉన్నాయి. అవి నిత్యమైనవి కావు. నీ మహిమ మాత్రం ఉత్కృష్టమైనది. నీవు పరాత్పరుడివి. శంకరుడు నీ పాదాలను ఎప్పుడూ పూజిస్తూ ఉంటాడు. చరాచరమైన విశ్వమంతా మహాభూతాలతోనూ మాయతోనూ కూడి, మాయామయంగానూ, మాల రూపంలో ఉన్న సర్పంతో సమానంగానూ, అనేక కారణాలు కలదిగానూ కనిపిస్తున్నది. నీవు ఒక్కడివి మాత్రమే సర్వసమర్థుడివై విరాజిల్లుతున్నావు. ఓ మురారీ! విచిత్రరూపా! నీవు నాలుగు విధాలైన అన్నాలకూ, యజ్ఞానికీ స్వరూపమైనవాడివి. నీవు ప్రపంచం ఆరంభంలోనూ అంతంలోనూ సర్వపరిపూర్ణుడివై ఉన్నావు. ఓ ఈశ్వరా! నీవు ఆనందసాగరుడివి. నీవు ఎల్లప్పుడూ చిత్స్వరూపుడివి (జ్ఞానస్వరూపుడివి). సమస్తానికీ స్థానమైనదీ, సర్వ పురాణాల సారమైనదీ అయిన సకల ప్రపంచం నీ నుండే పుట్టి, నీలోనే లీనమవుతుంది. నీవు సకల జనుల హృదయాల్లోని కిరణాలకు కారణమైన ఆత్మస్వరూపుడివి. నీవు అఖిల లోకాలచే కొనియాడబడే ఈశుడివి. మనసుతోనైనా చూడటానికి అలవికానివాడివి. జ్ఞాననేత్రులకు తప్ప మాంసనేత్రులకు (సాధారణ కళ్లు ఉన్నవారికి) నీవు కనిపించేవాడివి కావు. ఓ ఈశ్వరా! నీకు అనేక నమస్కారాలు. ఓ నారాయణా! నన్ను కృతార్థుడిని చేయి. ఓ మురారీ! నీకు మొక్కులు అర్పిస్తున్నాను. నీ దర్శనం నా విషయంలో వృథా కాకూడదు. ఓ పరేశా! సకల జనులచే పొగడదగినవాడా! సురేశ్వరా! ఈశ్వరా! నీకు నమస్కారం. నీవు ఎల్లప్పుడూ నన్ను కాపాడు. ఇలా చేస్తే నన్ను కూడా కృతార్థుడిని చేసినవాడివి అవుతావు. నీకు దీనివల్ల ఏ కొరతా రాదు. నీవు దయానిధివి, దాతవు. నేను దీనుడిని. సంసార సముద్రంలో మునిగి ఉన్నాను. నిర్మలుడా! ఈశ్వరా! లోకంచే నమస్కరించదగినవాడా! మురారీ! సంసార సముద్రంలో మునిగిన నన్ను ఉద్ధరించు. త్రైలోక్యనాథుడికి (ముల్లోకాలకూ ప్రభువైనవాడికి) నమస్కారం. త్రైలోక్యవాసివైన నీకు నమస్కారం. అనంతుడివి, ఆదికారణుడివి, సర్వవ్యాపివి, సృష్టికర్తవు అయిన నీకు నమస్కారం. దయానిధీ! హంసుడివి, హంసపతివి, పూర్ణ సత్స్వరూపుడివి, గుణాతీతుడివి, గురువువు అయిన నీకు నమస్కారం. నీవు నిత్యానంద సముద్రంలో ఉన్నవాడివి, స్వర్గాపవర్గాల (స్వర్గం, మోక్షం) ప్రాప్తికి కారణుడివి. సకల విధాల భేదాలు లేనివాడివి. తేజస్స్వరూపుడివి, సజ్జనుల హృదయపద్మ దళాల లోపల నివసించే ఆత్మస్వరూపుడివి, సురేశ్వరుడివి, హరివి, కృష్ణుడివి అయిన నీకు నమస్కారం.”

ప్రపంచసృష్టిస్థితిలయంబులకుఁ గారణుఁడవు,వైకుంఠవాసుఁడవు.నీపాదపద్మములకు మ్రొక్కుచు వినయముచేఁ దల లించుక ముందుకు వాల్చిన వ్యాసాదులు నిన్ను స్తుతించి నీపదపద్మములందలిభక్తి యనెడి నావ నెక్కి, పుట్టుక యను సముద్రమును దాఁటి ఆర్తిఁ బోకార్చు తేజోమయుఁడ వగు నిన్నుఁబొందిరి. మానవులు పెక్కు తెఱఁగులబోధనలు చేసికొని, ప్రత్యక్షానుమానాది తర్కశాస్త్రవాక్యములచే నూహించియు, నానావిధపురాణములు ఆగమములు పఠించియు, పెక్కుశాస్త్రములు విచారణచేసియు నిన్నుఁ దెలియరైరి. హరీనీయందలిభక్తి వశంబునఁ గలిగిన జ్ఞానమువలన, నీపాదపద్మములఁ జేరి, నీయందలి భక్తిచేతనే యుత్తముఁడవగు నిన్నుఁ జూతురు. గజేంద్రుని, ధ్రువుని సంరక్షించినవాఁడవు. ప్రహ్లాదునిఁ గాపాడువాఁడవు. మార్కండేయుని, విభీషణుని, ఉద్ధవుని పోషించినవాఁడవు, కీర్తిసంపదచే విరాజిల్లువాఁడవునైన నీకు నమస్కరించెదను. ఏమానవుఁడు నిన్నొకపర్యాయమేని స్మరించినమాత్రమున సకలపాపంబులు నశించునో నీపాదపద్మములను బొందునో, అట్టి నీకు నమస్కారము. కేశవా,నీకు నమస్కారము. నారాయణా,నీకు నమస్కారము. ఓవిష్ణూ, నీకు నమస్కారము. ఓజిష్ణూ, నీకు నమస్కారము. మధుసూదనా, దేవా, మహేశా, మహామతీ, త్రివిక్రమా, నిత్యా, వామనా, నీకు నమస్కారము. శ్రీధరా,నీకు నమస్కారము. హృషీకేశా, నమస్కారము. పద్మనాభా, నమస్కారము. దామోదరా, నమస్కారము. సంకర్షణా, నమస్కారము. ఓకరుణానిధీ నన్నుఁ గాపాడుము.

నేటి తెలుగులో “నీవు ప్రపంచ సృష్టిస్థితిలయాలకు కారణుడివి, వైకుంఠవాసుడివి. నీ పాదపద్మాలకు మొక్కుతూ వినయంతో తలలు కొంచెం ముందుకు వంచిన వ్యాసుడు మొదలైనవారు నిన్ను స్తుతించారు. వారు నీ పాదపద్మాలపై భక్తి అనే నావను ఎక్కి, పుట్టుక అనే సముద్రాన్ని దాటి, ఆర్తిని (దుఃఖాన్ని) పోగొట్టే తేజోమయుడివైన నిన్ను పొందారు. మానవులు అనేక రకాల బోధనలు చేసుకున్నా, ప్రత్యక్షం, అనుమానం మొదలైన తర్కశాస్త్ర వాక్యాలతో ఊహించినా, రకరకాల పురాణాలూ ఆగమాలూ (పూజాది విధులను చెప్పే శాస్త్రాలు) చదివినా, అనేక శాస్త్రాలు విచారణ చేసినా నిన్ను తెలుసుకోలేకపోయారు. హరీ! నీపై భక్తి వల్ల కలిగిన జ్ఞానంతో నీ పాదపద్మాలను చేరి, నీపై భక్తితోనే ఉత్తముడివైన నిన్ను చూస్తారు. నీవు గజేంద్రుడిని, ధ్రువుడిని సంరక్షించినవాడివి. ప్రహ్లాదుడిని కాపాడేవాడివి. మార్కండేయుడిని, విభీషణుడిని, ఉద్ధవుడిని పోషించినవాడివి, కీర్తిసంపదతో విరాజిల్లేవాడివి అయిన నీకు నమస్కరిస్తున్నాను. ఏ మానవుడు నిన్ను ఒక్కసారైనా స్మరించినంత మాత్రాన సకల పాపాలూ నశించి, నీ పాదపద్మాలను పొందుతాడో, అటువంటి నీకు నమస్కారం. కేశవా! నీకు నమస్కారం. నారాయణా! నీకు నమస్కారం. ఓ విష్ణూ! నీకు నమస్కారం. ఓ జిష్ణూ! నీకు నమస్కారం. మధుసూదనా, దేవా, మహేశా, మహామతీ, త్రివిక్రమా, నిత్యా, వామనా! నీకు నమస్కారం. శ్రీధరా! నీకు నమస్కారం. హృషీకేశా! నమస్కారం. పద్మనాభా! నమస్కారం. దామోదరా! నమస్కారం. సంకర్షణా! నమస్కారం. ఓ కరుణానిధీ! నన్ను కాపాడు.”

ఇట్లు జ్ఞానసిద్ధినుతింప, వైకుంఠనాయకుఁడగు విష్ణువు చిఱునగవు మోమునఁ గదుర నాజ్ఞానసిద్ధితో నిట్లనెను. ఓజ్ఞానసిద్ధీ! నీవొనర్చినస్తోత్రముచే నేను సంతసించితిని. వరంబు వేఁడుము. ఒసంగెదను అని చెప్పఁగా జ్ఞానసిద్ధి మురారీ, నాయందుఁగృప గలదేని, నాకు మీపదం బొసఁగుఁడు. ఇంతకంటె నాకుఁ గావలసినది వేఱొక్కటి లేదు. అని యడుగఁగా భగవంతుఁ డమ్మునిం గాంచి, నీకోర్కి యట్లే నెఱవేఱఁగలదు. మీకు మేలగు మఱొక్కటి చెప్పెద వినుము. లోకంబునఁ గొందఱు బుద్ధిహీనులై దురాచారులను నాశ్రయింతురు. వారినిమిత్తము పాపహారకమును వేదోక్తమగువ్రతము నొకదానిని నియమించెదను. ఇచ్చటివార లెల్లరు సకలలోక క్షేమకరమైన నామాట వినుండు. నేను లక్ష్మీసమేతముగా నాషాఢశుక్లదశమినాఁడు క్షీరాబ్ధియందు శయనించెదను. మఱలఁ గార్తికశుద్ధద్వాదశినాఁడు మేల్కాంచెదను. నేను యోగనిద్రయం దీనాలుఁగు నెలలు నుండుదును. నన్నెవఁడైనను వ్రతాదులచేతను, దానములచేతను బూజించెనేని, వారికి సకలపాపములు తొలఁగిపోయి, నాసాన్నిధ్యము గలుగును. నాసుప్తికారణమైయున్న యీ నాలుగు నెలలును నేవ్రతమును మానవుఁ డొనరింపఁడేని, అతఁడు నరకము నొందును. ఓమునీంద్రులారా! మీరెల్లరు నాయందు భక్తినుంచి, నాయానతిప్రకారమిష్టప్రాప్తిగలిగించెడి వ్రతమును జేయుఁడు. పెక్కుమాట లేల? నాయాజ్ఞప్రకారము మానవుఁడు చాతుర్మాస్యవ్రతమునాచరింపఁడేని, బ్రహ్మహత్యచేసినంతపాపము నొందును. నిద్ర, సోమరితనము, మొద్దుతనము, పుట్టుట, గిట్టుట, వగ మున్నగువానివలనను, లాభాలాభములవలనఁ దక్కుంగలవానివలనను నాభక్తులకు భయములేదు. నాయెడ భక్తిపరు లెవ్వరో, నాయెడ భక్తిహీను లెవ్వరో, వారిభక్తిని బరీక్షించునిమిత్తము నిద్రపోవునట్లు నటించెదను. నేను విధించిన యాజ్ఞ నెవ్వరు నెఱవేర్తురో, నాకుఁ బ్రియం బెవరు చేతురో వారిమనోవాక్కాయజన్యములైన పాపములు నశింపఁగలవు. నీవొనర్చినస్తోత్ర మెవఁడు మూఁడుసంధ్యాకాలములందుఁ బఠించునో, వానికి నాయెడ దృఢభక్తి గలుగును గాక. వాఁడు వైకుంఠమునఁ జిరకాలము వసించును. అని పలికి, భగవంతుఁడగువిష్ణువు లక్ష్మీసమేతుఁడై యాషాఢశుక్లదశమినాఁడుప్రయాణమై క్షీరసముద్రమధ్యమున సుఖప్రదమైన శేషశయనమునఁ బవ్వళించెను. ఓమహామతీ, యావిష్ణువాక్యమును నీకుఁ జెప్పితిని. ఈచాతుర్మాస్యవ్రతంబు సకలవ్రతములలో నుత్తమము, పావనమైనది. ఫలప్రదమైనది.మహాపాపిష్ఠులగుదురాత్ములు గాని విష్ణుప్రియులగు సాధువులు గాని చాతుర్మాస్య రాఁగానే చాతుర్మాస్యవ్రతమునాచరింపవలయును. బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులు, శూద్రులు తక్కుంగలవారలు గాని, భర్తగలవారలుగాని, భర్తలేనివారలుగాని, స్త్రీలు గాని, పురుషులు గాని, సన్యాసులు గాని విష్ణుప్రీతికై యీవ్రతంబు నావశ్యకముగాఁ జేయవలయును. ఎవఁడేని మోహముచే నీపవిత్రమైనచాతుర్మాస్యవ్రతంబు నాచరింపఁడేని, బ్రహ్మహత్యచేసినంతపాపంబును బొందుటే కాక యపరిశుద్ధుఁ డగును. ఎవఁడు మనోవాక్కాయములచేఁ బరిశుద్ధుఁడై ప్రతిదినము విష్ణువునకుఁబ్రీతికరమైన చాతుర్మాస్యవ్రతంబుచేయునో, అతఁడు పుణ్యాత్ముఁ డగును. విష్ణువునకు సుఖనిద్రాప్రద మగు నీవ్రతంబు నాచరింపని వాఁడు కోటిజన్మలదనుక సురాపానముచేసినవానిపాపమునొందును. మోహముచేనైననుపరమాత్మప్రీతికై పవిత్రమైనచాతుర్మాస్యవ్రతంబు సేయనివాఁడు గోహత్యచేసిన పాపంబు నొందును. ఏమానవుఁడు పవిత్రమైన చాతుర్మాస్యవ్రతంబుసేయునో, అతఁడు నూఱుజన్మము లొనర్చినంతపుణ్యము నొందును. తర్వాత నిత్యమైన విష్ణులోకంబు నొందును. ఈమాటలు విని, జ్ఞానసిద్ధ్యాదులెల్లరు చాతుర్మాస్యవ్రతంబు సేసి పుణ్యలోకంబుల నొందిరి.

నేటి తెలుగులో జ్ఞానసిద్ధి ఇలా స్తుతించగా, వైకుంఠనాయకుడైన విష్ణువు ముఖంలో చిరునవ్వు తొణికిసలాడుతూ ఆ జ్ఞానసిద్ధితో ఇలా అన్నాడు. “ఓ జ్ఞానసిద్ధీ! నీవు చేసిన స్తోత్రంతో నేను సంతోషించాను. వరం కోరుకో, ఇస్తాను” అని చెప్పాడు. అప్పుడు జ్ఞానసిద్ధి “మురారీ! నాపై దయ ఉంటే నాకు మీ పదం ఇవ్వండి. ఇంతకంటే నాకు కావలసింది మరొకటి లేదు” అని అడిగాడు. భగవంతుడు ఆ మునిని చూసి ఇలా అన్నాడు. “నీ కోరిక అలాగే నెరవేరుతుంది. మీకు మేలు కలిగించే మరొక విషయం చెబుతాను, విను. లోకంలో కొందరు బుద్ధిహీనులై దురాచారులను ఆశ్రయిస్తారు. వారి కోసం పాపాలను పోగొట్టేదీ, వేదాలలో చెప్పబడినదీ అయిన ఒక వ్రతాన్ని నియమిస్తున్నాను. ఇక్కడ ఉన్నవారందరూ సకల లోకాలకూ క్షేమాన్ని కలిగించే నా మాట వినండి. నేను లక్ష్మీసమేతంగా ఆషాఢ శుక్ల దశమి నాడు క్షీరాబ్ధిలో (పాలసముద్రంలో) శయనిస్తాను. మళ్లీ కార్తీక శుద్ధ ద్వాదశి నాడు మేల్కొంటాను. నేను ఈ నాలుగు నెలలూ యోగనిద్రలో ఉంటాను. నన్ను ఎవరైనా వ్రతాలు మొదలైనవాటితోనూ, దానాలతోనూ పూజిస్తే, వారికి సకల పాపాలూ తొలగిపోయి నా సాన్నిధ్యం కలుగుతుంది. నా నిద్రకు కారణమైన ఈ నాలుగు నెలల్లో మానవుడు ఏ వ్రతమూ చేయకపోతే అతడు నరకాన్ని పొందుతాడు. ఓ మునీంద్రులారా! మీరందరూ నాపై భక్తి ఉంచి, నా ఆజ్ఞ ప్రకారం ఇష్టప్రాప్తి కలిగించే వ్రతాన్ని చేయండి. ఎక్కువ మాటలు ఎందుకు? నా ఆజ్ఞ ప్రకారం మానవుడు చాతుర్మాస్య వ్రతాన్ని (నాలుగు నెలల పాటు చేసే వ్రతాన్ని) ఆచరించకపోతే, బ్రహ్మహత్య (బ్రాహ్మణుడిని చంపడం) చేసినంత పాపాన్ని పొందుతాడు. నిద్ర, సోమరితనం, మొద్దుతనం, పుట్టడం, గిట్టడం, దుఃఖం మొదలైనవాటి వల్ల గానీ, లాభనష్టాల వల్ల గానీ, మిగిలినవాటి వల్ల గానీ నా భక్తులకు భయం లేదు. నాపై భక్తి ఉన్నవారెవరో, నాపై భక్తి లేనివారెవరో వారి భక్తిని పరీక్షించడం కోసం నిద్రపోతున్నట్లు నటిస్తాను. నేను విధించిన ఆజ్ఞను ఎవరు నెరవేరుస్తారో, నాకు ప్రియమైన పనిని ఎవరు చేస్తారో వారి మనోవాక్కాయాల వల్ల (మనసు, మాట, శరీరాల వల్ల) పుట్టిన పాపాలు నశిస్తాయి. నీవు చేసిన స్తోత్రాన్ని ఎవడు మూడు సంధ్యాకాలాల్లో చదువుతాడో, వాడికి నాపై దృఢమైన భక్తి కలుగుతుంది. వాడు వైకుంఠంలో చిరకాలం నివసిస్తాడు” అని పలికాడు. అలా పలికి, భగవంతుడైన విష్ణువు లక్ష్మీసమేతుడై ఆషాఢ శుక్ల దశమి నాడు ప్రయాణమై, క్షీరసముద్రం మధ్యలో సుఖప్రదమైన శేషశయనంపై పవ్వళించాడు. ఓ మహామతీ! ఆ విష్ణువు మాటలను నీకు చెప్పాను. ఈ చాతుర్మాస్య వ్రతం సకల వ్రతాలలో ఉత్తమమైనది, పావనమైనది, ఫలప్రదమైనది. మహాపాపిష్ఠులైన దురాత్ములు గానీ, విష్ణుప్రియులైన సాధువులు గానీ చాతుర్మాస్యం రాగానే చాతుర్మాస్య వ్రతాన్ని ఆచరించాలి. బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులు, శూద్రులు, మిగిలినవారు గానీ, భర్త ఉన్నవారు గానీ, భర్త లేనివారు గానీ, స్త్రీలు గానీ, పురుషులు గానీ, సన్యాసులు గానీ విష్ణువు ప్రీతి కోసం ఈ వ్రతాన్ని తప్పనిసరిగా చేయాలి. ఎవడైనా మోహం వల్ల ఈ పవిత్రమైన చాతుర్మాస్య వ్రతాన్ని ఆచరించకపోతే, బ్రహ్మహత్య చేసినంత పాపాన్ని పొందడమే కాకుండా అపరిశుద్ధుడు అవుతాడు. ఎవడు మనోవాక్కాయాలచే పరిశుద్ధుడై ప్రతిరోజూ విష్ణువుకు ప్రీతికరమైన చాతుర్మాస్య వ్రతాన్ని చేస్తాడో, అతడు పుణ్యాత్ముడు అవుతాడు. విష్ణువుకు సుఖనిద్రను కలిగించే ఈ వ్రతాన్ని ఆచరించనివాడు కోటి జన్మల వరకు సురాపానం (మద్యపానం) చేసినవాడి పాపాన్ని పొందుతాడు. మోహం వల్లనైనా పరమాత్మ ప్రీతి కోసం పవిత్రమైన చాతుర్మాస్య వ్రతాన్ని చేయనివాడు గోహత్య చేసిన పాపాన్ని పొందుతాడు. ఏ మానవుడు పవిత్రమైన చాతుర్మాస్య వ్రతాన్ని చేస్తాడో, అతడు నూరు జన్మలు చేసినంత పుణ్యాన్ని పొందుతాడు. తర్వాత శాశ్వతమైన విష్ణులోకాన్ని పొందుతాడు. ఈ మాటలు విని, జ్ఞానసిద్ధి మొదలైనవారందరూ చాతుర్మాస్య వ్రతాన్ని చేసి పుణ్యలోకాలను పొందారు.

ఇది శ్రీస్కాందపురాణాంతర్గతమగు కార్తికమాహాత్మ్యమునందుఁ బందొమ్మిదవ యధ్యాయము.

Back to top